De ervaring van Evie Hermus
Mijn tijd op puylagorge is eigenlijk in een woord te omschrijven; SUPER.
Omdat ik nog 3 weken niks te doen had in mijn zomervakantie en ik iemand ben die niet echt van stilzitten hou, nam ik mezelf voor om vrijwilligerswerk te gaan doen, dus ik gewoon even surfen op het internet en toen kwam ik op de site van Puylagorge uit en eigenlijk dacht ik meteen van dit ga ik doen. Ik werd door vele voor gek verklaard.
Wie gaat er dan ook alleen naar een vreemd land naar een camping waar ze niemand kent om vrijwilligerswerk te doen. Maar als ik iets in m'n hoofd heb dan doe ik het ook. En daar heb ik zeker geen spijt van!
Wat een geweldige sfeer
Na een reis van 10 uur kwam ik rond 18.00 aan op Puylagorge. Waar ze toen nog volop bezig waren om tenten op te zetten. Ik kreeg gelijk een rondleiding van Annemarie, wat me meteen opviel was de sfeer ik voelde me gelijk 'thuis' iedereen is aardig tegen elkaar en iedereen helpt daar waar nodig is. De omgeving help natuurlijk ook een beetje, de mooie natuur, en de rust die daar heerst is gewoon ongelofelijk.
Na de rondleiding kon ik gelijk aanschuiven aan het avondeten wat zoals altijd heerlijk was. Na het avond eten wilde ik mijn tent op gaan zetten, maar ik was nog niet eens begonnen of overal kwam al hulp vandaan. Uiteindelijk heb ik niet veel meer moeten doen dan een paar stokken vast houden en de tent stond al en is vervolgens tweeënhalve week door weer en wind blijven staan.
De eerste dag op Puylagorge ging vanzelf. Ik draaide gewoon met de groep mee en als ik iets niet wist dan waren er altijd genoeg mensen aan wie ik het kon vragen.
Waar we het uiteindelijk allemaal voor doen
Maar wat natuurlijk het allermooiste van Puylagorge was, waren natuurlijk de gezinnen. Ik ben in de tweeënhalve week dat ik op Puylagorge was zo veel totaal verschillende kinderen tegen gekomen en daar heb ik zo veel van geleerd. De kinderen genoten van de kleinste dingen, zo hebben we een keer de aardappelen uit de groente tuin met de schop gerooid, het leek wel schatgraven.
Wat ik ook heel leuk vond was het contact met de ouders, niet alleen was dat belangrijk om te weten te komen hoe je bepaalde kinderen het beste kon begeleiden. Het was mooi om te horen dat er ouders bij waren die sinds jaren weer eens een boek hadden kunnen lezen op hun vakantie of ouders die het heerlijk vonden dat hun kind er niet op aangekeken werd dat het anders was.
Mijn tijd op Puylagorge was een geweldige ervaring. Ik heb alle respect voor Tim en Jeanine die ondanks alle drukte, tijd voor iedereen maken en geven iedereen het gevoel dat ze welkom zijn. Daar kunnen nog veel mensen iets van leren.
Evie Hermus
Nu volgt een lijst met twee willekeurig gekozen ervaringen uit alle ervaringen. Je kunt ervoor kiezen om deze lijst over te slaan.
Andere ervaringen
- De ervaring van Henk van Staveren (2009)
-
- “Ties, onze eerste jonge gast, begeleid door zijn twee geweldige ouders, zat al snel na onze kennismaking bij mij op schoot "Eskimo kusjes" te geven. Ties zal waarschijnlijk nooit beseffen wat hij bij deze 62 jarige ouwe knar, die zelf gezegend is met vier dochters, op 11 juli 2009 heeft veroorzaakt.”
- Lees de ervaring van Henk van Staveren
- De ervaring van Jan Mensch (2008)
-
- “In de 2 weken die ik onderdeel uitmaakte van de groep vrijwilligers zag ik ook steeds weer oud vrijwilligers opduiken, die de gewoonte hadden om, al of niet op weg naar een vakantie bestemming, toch nog even een paar dagen of een paar weken te komen werken. Ik weet zeker dat ik ook tot die categorie wil gaan behoren.”
- Lees de ervaring van Jan Mensch
- De ervaring van Kenlie Oldenburger (2008)
-
- “In de 2 weken dat er was, heb ik me voornamelijk in de keuken geamuseerd. Op een gegeven moment heb ik ook samen met de vrijwilligers Daan en Benjamin, een hele kar vol met vloertegels behandeld met een staalborstel. Dat was supergezellig. Het was leuk om met de anderen samen te werken.”
- Lees de ervaring van Kenlie Oldenburger
- De ervaring van Annemarie Jansen (2007-2008)
-
- “Het mooiste moment van de dag vind ik de ochtend. Ook op Puylagorge! Ik stond meestal heerlijk vroeg op, lekker douchen en dan nog even voor mijn tent zitten met Obelix, de herdershond, naast me. Even rustig lezen en kijken hoe de wereld (en andere vrijwilligers) wakker worden.”
- Lees de ervaring van Annemarie Jansen
Nu volgt de sidebar